manuelino -na

Relativo ou pertencente ao manuelino.

Estilo arquitectónico que se desenvolveu en Portugal na segunda metade do s XV e principios do s XVI, durante o reinado de Manuel I de Portugal. Trátase dun estilo basicamente ornamental en que, baixo unha base gótico-flamíxera, se engadiron elementos renacentistas de influencia oriental e abundantes motivos decorativos de tipo náutico e heráldico. Os monumentos máis representativos son o mosteiro de Santa Maria da Vitória de Batalha, obra de Mateus Fernandes, João de Castilho e o francés Boytac; o mosteiro dos Jerónimos de Belém, obra tamén de Boytac e João de Castilho; a igrexa do mosteiro de Tomar, de Diego Arruda; e a Torre de Belém de Francisco Arruda.