marchar
(< fr marcher)
-
v i
Deixar un lugar.
Ex: Marchou da aldea para traballar na cidade.
Sinónimos: partir. -
v i
-
Moverse dun lugar a outro.
Ex: Os nenos marchaban desanimados cara ó colexio.
Confrontacións: camiñar. -
Andar en formación e marcando o paso.
Ex: A banda marchaba interpretando o pasacalle Rolandito.
-
-
v i
Funcionar un artefacto ou unha máquina.
Ex: Cambieille a pila ó reloxo e xa marcha.
-
v i
Desenvolverse ou evolucionar algo ou alguén na realización dalgunha cousa.
Ex: Ultimamente non lle marchan ben os negocios.
-
v i
Practicar a modalidade atlética da marcha.
Frases feitas
-
Marchar cantando baixiño/marchar co rabo entre as pernas. Quedar avergoñado.
-
Marchar coma quen leva o demo detrás. Fuxir.
-
Marchar corrido cama un can/marchar coas orellas gachas. Ir humillado.
-
Marchar para o outro mundo. Morrer.
-
Marchar como alma que leva o demo. Irse alguén moi enfadado.
Palabras veciñas
marchantiáceo -a | marchantial | marchantiópsido -da | marchar | Marchena | Marchena Alonso, María del Carmen | Marchena y Ruiz de Cueto, JoséIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcho
marchas
marcha
marchamos
marchades
marchan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marchaba
marchabas
marchaba
marchabamos
marchabades
marchaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marchei
marchaches
marchou
marchamos
marchastes
marcharon
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marchara
marcharas
marchara
marcharamos
marcharades
marcharan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcharei
marcharás
marchará
marcharemos
marcharedes
marcharán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcharía
marcharías
marcharía
marchariamos
marchariades
marcharían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marche
marches
marche
marchemos
marchedes
marchen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marchase
marchases
marchase
marchasemos
marchasedes
marchasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marchar
marchares
marchar
marcharmos
marchardes
marcharen
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
marcha
-
-
marchade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marchar
marchares
marchar
marcharmos
marchardes
marcharen
marchada
marchados
marchadas