mesapio -pia

Relativo ou pertencente aos mesapios ou á súa lingua.

Individuo do pobo mesapio.

Antiga poboación de Puglia, de orixe probablemente iliria, emigrada no primeiro milenio a C. As primeiras noticias históricas seguras falan das súas loitas contra Tarento, a principios do s V a C. Sometidos polos romanos (280 a C), participaron, en 90 a C, na Guerra Social. A partir desta data, acelerouse a súa romanización.

Lingua indoeuropea, afín ao ilirio, transplantada á Península Salentina e a unha parte de Puglia a principios do I milenio a C. Documentouse nalgunhas glosas e inscricións. Presenta oclusivas sonoras en correspondencia cunha sonora aspirada indoeuropea.