mesóclise
mesóclise
(< meso- + gr κλίσις ‘inclinación’)
s
f
[LING]
Intercalación dun pronome persoal átono no medio dunha forma verbal. Por exemplo, en portugués, é posible a mesóclise coas formas de futuro e de pospretérito: calar-me-ei ou calar-me-ia, que se corresponden co galego calarei e calaría.