neutralismo

Fórmula de dereito internacional segundo a que un país xustifica a súa exclusión dun conflito ou dunha tensión momentánea e regula as obrigacións consecuentes. Formulouse por primeira vez na Conferencia de Bandung (1955) e estruturouse na de Belgrado en 1961 polo Movemento de Países Non-aliñados. Algunhas nacións basearon a súa política nun neutralismo total, como é o caso de Suíza, e outras nun neutralismo parcial, que permite certas intervencións limitadas.

Tendencia ou actitude de permanecer neutral.