odin(o)-
odin(o)-
(< gr ὀδὐνη ‘dor, sufrimento’)
pref e suf
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘dor’.
Ex: odinagogo, odinofobia. OBS: Tamén se emprega como sufixo coas formas -odino e -odinia. Ex: anódino, acrodinia.
Citas
- anódino, acrodinia
- odinagogo, odinofobia. OBS: Tamén se emprega como sufixo coas formas -odino e -odinia.