obxectar

Escoitar
obxectar

(< lat obiectāre)

  1. v t

    Opor razóns contrarias a algo que se dixo antes.

    Ex: Obxectou que iso que dixeras era falso.
  2. v t

    Poñer reparo a algo ou a alguén.

    Ex: Ninguén obxectou nada ao teu plan.

Palabras veciñas

obxectábel | obxectabilidade | obxectable | obxectar | obxectivábel | obxectivable | obxectivación
Conxugar
VERBO obxectar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxecto
obxectas
obxecta
obxectamos
obxectades
obxectan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectaba
obxectabas
obxectaba
obxectabamos
obxectabades
obxectaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectei
obxectaches
obxectou
obxectamos
obxectastes
obxectaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectara
obxectaras
obxectara
obxectaramos
obxectarades
obxectaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectarei
obxectarás
obxectará
obxectaremos
obxectaredes
obxectarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectaría
obxectarías
obxectaría
obxectariamos
obxectariades
obxectarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxecte
obxectes
obxecte
obxectemos
obxectedes
obxecten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectase
obxectases
obxectase
obxectasemos
obxectasedes
obxectasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectar
obxectares
obxectar
obxectarmos
obxectardes
obxectaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
obxecta
-
-
obxectade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obxectar
obxectares
obxectar
obxectarmos
obxectardes
obxectaren
Xerundio obxectando
Participio obxectado
obxectada
obxectados
obxectadas