oficial

oficial

(< lat officiāle)

  1. adx
    1. Que ten validez e carácter formal porque provén dunha autoridade ou goberno.

      Ex: O ministro fíxome unha carta oficial para que puidera entrar naquel museo sen pagar.

    2. Que é algo recoñecido ou aprobado pola persoa que ten autoridade para facelo.

      Ex: O seu noivado xa é oficial. Os resultados do estudo aínda non son oficiais.

  2. adx

    Que non é privado ou particular porque pertence a unha autoridade ou goberno.

    Ex: O alcalde da túa vila chegou no seu coche oficial á cerimonia. Traballa nun centro oficial de ensino.

  3. s
    1. Persoa que nun oficio manual rematou a súa aprendizaxe e aínda non é mestre.

    2. Grao intermedio entre aprendiz e mestre, na organización gremial.

    1. s [MAR]

      Persoa que na mariña mercante exerce, a bordo dunha embarcación, un cargo técnico que esixe unha titulación superior. Distínguense os oficiais técnicos marítimos (capitán, oficiais de ponte ou de derrota, oficiais de máquinas e oficiais de radiotelegrafía) e os oficiais técnicos de servizos especiais (os sobrecargos e os médicos).

    2. s [BÉL]

      Persoa que na milicia ten o grao de alférez, tenente ou capitán ou os similares da armada.

    3. s [BÉL]

      Militar con graduación entre alférez e capitán xeneral.

    4. s [BÉL]

      Titular que ten un grao superior ao de simple cabaleiro, na xerarquía de certas ordes cabaleirescas.

    5. oficial de armas /HERÁLD [HIST/HERÁLD]

      Cada un dos tres expertos na ciencia heráldica: o rei de armas, o heraldo e o persevante.

    6. oficial de carreira [BÉL]

      Persoa que obtén a graduación inicial como oficial nunha academia militar.

    7. oficial de complemento [BÉL]

      Persoa que obtén a graduación de oficial despois de efectuar uns breves cursos e co obxectivo de prestar servizos de subalterno durante un tempo determinado e tamén en caso de mobilización.

    8. oficial da administración de xustiza [DER]

      Funcionario que na administración de xustiza, auxilia na tramitación dos asuntos, efectúa os actos de comunicación atribuídos por lei e substitúe o secretario.

    9.  oficial de sala [DER]

      Auxiliar dos tribunais de xustiza, de grao xerárquico inferior ao de secretario.

    10. oficial xeneral [BÉL]

      Persoa que obtén o grao de xeneral de brigada e superiores.

    11. s

      Persoa que exerce un oficio ou cargo, especialmente baixo as ordes ou en representación dun superior.

Palabras veciñas

offshore* | ofi(o)- | ofíase | oficial | oficialidade | oficialismo | oficialización