ofuscar

Escoitar
ofuscar

(< lat offuscāre)

  1. v t

    Impedir o brillo ou o exceso de luz que alguén vexa ben.

    Ex: A luz do foco ofuscoume.
  2. v t

    Alterar algo a razón ou o xuízo a alguén.

    Ex: O tema da herdanza ofuscouno moito.
  3. v pron

    Perder a capacidade de xulgar debidamente.

    Ex: Sinto o meu comportamento, ofusqueime sen motivo.

Palabras veciñas

oftalmóstato | ofuscación | ofuscamento | ofuscar | Ogaden | Ogaki | Ogando Simón, Eduardo
Conxugar
VERBO ofuscar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofusco
ofuscas
ofusca
ofuscamos
ofuscades
ofuscan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscaba
ofuscabas
ofuscaba
ofuscabamos
ofuscabades
ofuscaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofusquei
ofuscaches
ofuscou
ofuscamos
ofuscastes
ofuscaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscara
ofuscaras
ofuscara
ofuscaramos
ofuscarades
ofuscaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscarei
ofuscarás
ofuscará
ofuscaremos
ofuscaredes
ofuscarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscaría
ofuscarías
ofuscaría
ofuscariamos
ofuscariades
ofuscarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofusque
ofusques
ofusque
ofusquemos
ofusquedes
ofusquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscase
ofuscases
ofuscase
ofuscasemos
ofuscasedes
ofuscasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscar
ofuscares
ofuscar
ofuscarmos
ofuscardes
ofuscaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ofusca
-
-
ofuscade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofuscar
ofuscares
ofuscar
ofuscarmos
ofuscardes
ofuscaren
Xerundio ofuscando
Participio ofuscado
ofuscada
ofuscados
ofuscadas