omitir

omitir

(

  1. v t

    Non dicir algunha cousa de maneira voluntaria ou involuntaria.

    Ex: O forense omitiu moitos detalles cando falou coa familia da vítima.

    Sinónimos: preterir.
  2. v t

    Ignorar algo que cumpría facer.

    Ex: Non omitiron ningún dos pasos que se indicaban nas instrucións.

    Sinónimos: preterir.

Palabras veciñas

ominoso -sa | omisión | omiso -sa | omitir | Ōmiya | Omladina | OMM
Conxugar
VERBO omitir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omito
omites
omite
omitimos
omitides
omiten
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitía
omitías
omitía
omitiamos
omitiades
omitían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitín
omitiches
omitiu
omitimos
omitistes
omitiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitira
omitiras
omitira
omitiramos
omitirades
omitiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitirei
omitirás
omitirá
omitiremos
omitiredes
omitirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitiría
omitirías
omitiría
omitiriamos
omitiriades
omitirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omita
omitas
omita
omitamos
omitades
omitan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitise
omitises
omitise
omitisemos
omitisedes
omitisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitir
omitires
omitir
omitirmos
omitirdes
omitiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
omite
-
-
omitide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
omitir
omitires
omitir
omitirmos
omitirdes
omitiren
Xerundio omitindo
Participio omitido
omitida
omitidos
omitidas