osmar

osmar

(

  1. v t

    Rastrexar algo utilizando o olfacto.

    Ex: O can osmou o cheiro do fuxitivo e deron con el nunha cova. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: O can osmaba polo contedor do lixo.

    Sinónimos: olfactear.
  2. v t

    Ter un presentimento ou sospeita de algo.

    Ex: Osmou que algo malo lle pasara á súa avoa.

    Sinónimos: olfactear.
  3. v t

    Levar a cabo averiguacións indiscretas sobre o que outra persoa fai ou pensa.

    Ex: O detective osmou o que facía o ministro na embaixada. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: A miña veciña osma desde a ventá.

    Sinónimos: abesullar.

Palabras veciñas

Osmán III | Osmaniye | osmanlí | osmar | osmérido -da | osmeterio | Osmia
Conxugar
VERBO osmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmo
osmas
osma
osmamos
osmades
osman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmaba
osmabas
osmaba
osmabamos
osmabades
osmaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmei
osmaches
osmou
osmamos
osmastes
osmaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmara
osmaras
osmara
osmaramos
osmarades
osmaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmarei
osmarás
osmará
osmaremos
osmaredes
osmarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmaría
osmarías
osmaría
osmariamos
osmariades
osmarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osme
osmes
osme
osmemos
osmedes
osmen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmase
osmases
osmase
osmasemos
osmasedes
osmasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmar
osmares
osmar
osmarmos
osmardes
osmaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
osma
-
-
osmade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
osmar
osmares
osmar
osmarmos
osmardes
osmaren
Xerundio osmando
Participio osmado
osmada
osmados
osmadas