padecer

padecer

(< lat v *patiscĕre)

  1. v t
    1. Experimentar física ou moralmente un dano ou unha dor.

      Ex: Padeceu as súas impertinencias durante moito tempo.

    2. Ser obxecto dunha acción ou suceso.

      Ex: O país padece os efectos da crise.

    3. Ter unha enfermidade.

      Ex: De pequeno padeceu moitas enfermidades.

  2. v i

    Sufrir unha dor física ou moral.

    Ex: Moito padeceu antes de morrer.

  3. v i

    Estar afectado dunha dor ou dunha enfermidade física.

    Ex: Padece do estómago desde que era pequena.

Palabras veciñas

Padda | padear | padecemento | padecer | padeeiro -ra | Padela, A | padeo
Conxugar
VERBO padecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padezo
padeces
padece
padecemos
padecedes
padecen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecía
padecías
padecía
padeciamos
padeciades
padecían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecín
padeciches
padeceu
padecemos
padecestes
padeceron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecera
padeceras
padecera
padeceramos
padecerades
padeceran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecerei
padecerás
padecerá
padeceremos
padeceredes
padecerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecería
padecerías
padecería
padeceriamos
padeceriades
padecerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padeza
padezas
padeza
padezamos
padezades
padezan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecese
padeceses
padecese
padecesemos
padecesedes
padecesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecer
padeceres
padecer
padecermos
padecerdes
padeceren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
padece
-
-
padecede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
padecer
padeceres
padecer
padecermos
padecerdes
padeceren
Xerundio padecendo
Participio padecido
padecida
padecidos
padecidas