panca

1. s f [FÍS]

   Máquina simple que pode esquematizarse nunha barra ríxida, móbil arredor dun punto de apoio ou fulcro, que permite vencer un esforzo, denominado resistencia, ao aplicarlle outro, denominado potencia. Segundo a posición relativa dos puntos onde se apliquen a potencia e a resistencia e o punto de apoio, as pancas clasifícanse en tres xéneros diferentes: na panca do primeiro xénero, o punto de apoio sitúase entre os de aplicación da potencia e da resistencia; na do segundo, a resistencia aplícase entre o punto de apoio e o de aplicación da potencia; e na do terceiro, a potencia aplícase entre a resistencia e o punto de apoio. A lei física que rexe para calquera xénero de panca xa foi enunciada por Arquímedes, e di que o produto da forza (potencia) polo brazo de potencia é igual ao produto da forza (resistencia) polo brazo de resistencia. A ganancia mecánica dunha panca defínese como o cociente entre a forza “resistencia” e a forza “potencia”.

2. s f

   Barra que serve para accionar un mecanismo.

3. s f

   Pau groso que serve para levar un peso entre dous ou para sostelo entre dous puntos de apoio.

4. s f [MAR]

   ara longa con que se moven embarcacións en lugares pouco profundos.

5. s f

   Temón do arado.

6. s f

   Superficie plana e horizontal, elevada sobre o nivel da auga, desde a que salta un nadador.

Formas incorrectas