pasacalle*

pasacalle*
  1. s m [MÚS]

    Danza cortesá de compás ternario e orixe española propia do s XVI.

    Sinónimos: pasarrúa.
  2. s m [MÚS]

    Marcha musical que tocan as bandas nas festas polas rúas dun lugar. Ten a súa orixe nas marchas españolas do s XVI e XVII de 4 e 6 compases, que se executaban cun tamboril e unha frauta. Estendeuse por toda Europa e foi cultivada por compositores como J. S. Bach, J. Brahms e M. Ravel. OBS: Adoita empregarse en plural con significado de singular.

    Sinónimos: pasarrúa.

Palabras veciñas

pasábel | pasable | pasaboi | pasacalle* | pasada | Pasada Ancha | Pasada de Insa