pasacalle*
pasacalle*
-
s
m
[MÚS]
Danza cortesá de compás ternario e orixe española propia do s XVI.
Sinónimos: pasarrúa. -
s
m
[MÚS]
Marcha musical que tocan as bandas nas festas polas rúas dun lugar. Ten a súa orixe nas marchas españolas do s XVI e XVII de 4 e 6 compases, que se executaban cun tamboril e unha frauta. Estendeuse por toda Europa e foi cultivada por compositores como J. S. Bach, J. Brahms e M. Ravel. OBS: Adoita empregarse en plural con significado de singular.
Sinónimos: pasarrúa.