2 patín

2 patín

(

  1. s m

    Aparato que se fixa á sola do calzado, provisto dunha folla metálica vertical ou de rodas, que se emprega para escorregar sobre o xeo ou sobre unha superficie lisa.

  2. [AERON]
    1. s m

      Cada unha das pezas, xeralmente metálicas e especialmente resistentes, que, fixadas á parte inferior da fuselaxe dalgúns avións militares ou dalgunhas avionetas e planadores con tren de aterraxe non formado por rodas, permiten aterrar en terreos accidentados.

    2. patín de cola

      Peza metálica fixada á parte inferoposterior da fuselaxe dalgunhas avionetas non provistas de rodas de aterraxe na cola que se desliza por terra na fase final da aterraxe.

  3. [MAR]
    1. s m

      Embarcación que consiste en dous flotadores paralelos, xeralmente de madeira, unidos por dous ou máis traveseiros, impulsada por un ou máis remos de dobre pa, e empregada para paseos pola auga ou en competicións deportivas.

    2. patín de pedais

      Embarcación semellante a un patín pero propulsada por unhas pequenas paletas accionadas por pedais.

    3. patín de vela

      Patín provisto dunha vela, en substitución do remo dobre como sistema de propulsión, desprovisto de temón e gobernado polo corpo do tripulante ao cambiar este de posición. O seu peso é inferior a 100 kg.

  4. s m [TECNOL]

    Peza soldada a unha cremalleira ou a unha cruceta que, nos motores de combustión interna de cruceta ou nas máquinas de vapor alternativas, esvara sobre a superficie doutra peza.

Palabras veciñas

patilante | patilla | 1 patín | 2 patín | Patín Sport | pátina | patinador -ra