penitenciaría
penitenciaría
(< penitencia)
s
f
Primeiro dos tres tribunais da curia romana, dedicado ao foro interno, é dicir, a todas as cuestións de conciencia, como absolución dos casos reservados á Santa Sé, a solución de casos difíciles de conciencia, as dispensas, as sancións e as conmutacións de votos. Foi fundado por Inocencio IV e Pío V (1569) fixou as súas competencias. OBS: Tamén se denomina penitenciaría apostólica.