pentecontecia

pentecontecia

(< grπεντηκονταέτις‘de cincuenta anos’)

s f [HIST]

Período de paz comprendido entre o final da Segunda Guerra Médica (479 a C) e o inicio da do Peloponeso (431 a C), que se caracterizou pola hexemonía de Atenas.

Palabras veciñas

penteado -da | penteador -ra | pentear | pentecontecia | pentecostal | pentecostalismo | pentecoste