perfecto -ta
perfecto -ta
(< lat perfectu)
-
adx
Que non ten defecto ningún.
Ex: Fixeron un traballo perfecto. Lixou a táboa ata que quedou perfecta.
Antónimos: imperfecto. -
adx
Que posúe todas as características requiridas. OBS: Adoita ir colocado antes do substantivo.
Ex: Es un perfecto maleducado.
-
adx
[LING]
Que expresan unha acción acabada no momento ao que se refiren, en oposición ás formas de imperfecto que expresan a acción no seu desenvolvemento.
-
adx
[LING]
Aplícase a un acorde de tres sons consoante.