1 pero
1 pero
(
-
conx
Marca a oposición entre os dous elementos ou membros que une, de xeito que o que se di no segundo é unha restrición do primeiro.
Ex: Gustaríame ir de viaxe, pero non teño cartos.
-
conx
Situada ao inicio da oración favorece a progresión do discurso. OBS: Tamén se recolle a forma pro, aínda que na escrita se prefire a forma plena.
Ex: Pero ti vés ou non vés.
-
s
m
Obxección ou dificultade que se pon a algo.
Ex: Sempre lle pon algún pero ao que din os demais.