perverter

perverter

(< lat pervertēre)

  1. v t

    Desviar a alguén da conduta normal ou da rectitude moral

    Ex: Co teu comportamento pervertes ese neno.

    Sinónimos: corromper.
  2. v pron

    Desviarse alguén dunha conduta normal ou moral.

    Ex: Como o deixen así ese rapaz pervértese en menos dun ano.

Conxugar
VERBO perverter
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
perverto
pervertes
perverte
pervertemos
pervertedes
perverten
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pervertía
pervertías
pervertía
pervertiamos
pervertiades
pervertían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pervertín
pervertiches
perverteu
pervertemos
pervertestes
perverteron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pervertera
perverteras
pervertera
perverteramos
perverterades
perverteran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
perverterei
perverterás
perverterá
perverteremos
perverteredes
perverterán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pervertería
perverterías
pervertería
perverteriamos
perverteriades
perverterían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
perverta
pervertas
perverta
pervertamos
pervertades
pervertan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pervertese
perverteses
pervertese
pervertesemos
pervertesedes
pervertesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
perverter
perverteres
perverter
pervertermos
perverterdes
perverteren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
perverte
-
-
pervertede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
perverter
perverteres
perverter
pervertermos
perverterdes
perverteren
Xerundio pervertendo
Participio pervertido
pervertida
pervertidos
pervertidas