² piar

1. [ARQUIT/CONSTR]
   1. s m

      Elemento arquitectónico vertical, de soporte, illado e macizo, sobre o que descansa unha bóveda, unha cuberta ou algunha outra carga. Pode ser de sección non circular e non está sometido a ningunha orde arquitectónica.

   2. piar fasciculado

      Piar composto por un conxunto de baquetóns pegados a un corpo central que se prolongan nos nervios das cubertas do teito. É característico da arquitectura gótica.

   3. piar de xamba

      Pé dereito situado á beira do van dunha porta.

   4. piar faixón/perpiaño/toral

      Piar que recibe as cargas dos arcos faixóns.

2. s m

   aranda que se pon nas ventás para protexelas ou como adorno.

   Confrontacións: peitoril.
3. s m [ANAT]

   Formación anatómica vertical, case sempre par e múltiple, de sostemento ou de inserción. Son exemplos o piar do diafragma, que se insire nas vértebras lumbares, e os do veo do padal, que circunscriben un espazo que alberga as amígdalas.

4. s m

   Cousa ou persoa que asegura a estabilidade ou firmeza de algo ou alguén.

Formas incorrectas