pirotrón

pirotrón

(< piro- + -tron)

s m [FÍS]

Dispositivo empregado no estudo da fusión controlada, que produce nunha zona do espazo un campo magnético tal que a intensidade é maior nos extremos ca no centro, feito que obriga ao plasma a manterse confinado nesa zona, e debido ao aumento progresivo deste campo ata valores dalgúns centenares de miles de gauss, prodúcense compresións de milleiros de kg/cm2, que quentan o plasma e dispóñeno para a fusión.