pneuma

Principio vital, entre os gregos, consciente de todo organismo. O estoicismo considerouno de forma panteísta a alma do mundo, ao mesmo tempo material e eterna. Para os gregos da koiné indicaba a parte máis alta da alma e para os primeiros escritores cristiáns designaba indistintamente o Espírito Santo e o espírito humano. Os gnósticos distinguiron entre home pneumático, psíquico e carnal.

Grupo melismático, no canto gregoriano, sobre a última sílaba dunha melodía silábica.