² pracer

1. Depósito detrítico de area ou coios que contén partículas de minerais, como ouro ou estaño, procedentes dun xacemento alterado previamente por erosión. Segundo a súa formación, distínguense os praceres aluviais, fluviais, eólicos e mariños.

2. 1. s m

      Satisfacción dos sentidos ou do ánimo provocada pola posesión ou pola idea dalgunha cousa agradable e atractiva.

      Ex: Tiven o pracer de coñecelo en persoa.

   2. principio do pracer [PSIC]

      Principio segundo o cal as necesidades instintivas han de ser inmediatamente satisfeitas, ben polo cumprimento do desexo correspondente, ben pola fantasía.

3. s m

   Aquilo que causa satisfacción.

   Ex: Fixo unha viaxe de pracer.

Frases feitas

• A pracer loc adv Sen ningún impedimento. Ex: Comemos e bebemos a pracer.