precepto

Documento papal ou real onde constaba a concesión dun privilexio ou graza que tiña uns efectos xurídicos posteriores e que dimanaban do feito de entregar o documento.

Edito polo que os papas puñan baixo a súa protección certas propiedades contra os abusos, a violencia ou a pillaxe.

Cada unha das leis promulgadas polos concilios ou polos papas, relativos á doutrina, culto e disciplina eclesiástica.

Obriga que teñen os cristiáns de gardar e celebrar o domingo, precepto dominical, e as festas relixiosas, precepto festivo. Relacionado co precepto xudeu do šabbath, obriga a celebrar o culto, oír misa e absterse de traballar.

Cada unha das cinco disposicións que, segundo o catecismo, constitúen a base e a manifestación da práctica cristiá católica: oír misa os domingos e festas de gardar, non comer carne os días prohibidos (abstinencia) e xaxuar os días sinalados, confesarse cando menos unha vez ao ano e comungar por Pascua, prever as necesidades da Igrexa segundo as leis e os costumes, e non celebrar solemnemente vodas en tempos prohibidos.

Capitular, normativa ou privilexio outorgado polos soberanos franceses nos ss IX e X.

Mandamentos obrigatorios por natureza, definidos tamén como preceptos da lei natural válidos para sempre e para todas as épocas, que Xustiniano, nas súas Institucións, resumiu en tres: honeste vivere, alterum non laedere e suum cuique tribuere.