prelatura

prelatura

(

  1. s f [DER/RELIX]

    Dignidade e oficio do prelado.

  2. prelatura persoal [DER/RELIX]

    Organización de presbíteros, ou de presbíteros e laicos, que se rexe polos estatutos dados pola Santa Sé. O seu goberno confíaselle a un prelado como ordinario propio, para unha mellor distribución de presbíteros ou para levar a cabo obras peculiares misionais ou pastorais. Creación do novo dereito canónico, a primeira prelatura persoal erixida foi a do Opus Dei en 1982.

Palabras veciñas

prelado | prelas | prelaticio -cia | prelatura | prelavado | prelegado | preleucemia