prosificación

prosificación

(

s f [LIT]

Acción e efecto de pór en prosificar. É propia sobre todo de literaturas en que a prosa está aínda nun estado incipiente. Frecuente nas crónicas medievais, permitiu deducir a existencia de numerosos cantares de xesta, que o autor utilizaba como fontes históricas sen acabar de eliminar o ritmo primitivo do verso e as rimas.

Palabras veciñas

prosenquimático -ca | Proserpina | prósfora | prosificación | prosificar | prosiloxismo | prosimio -mia