prosificación
prosificación
(
s
f
[LIT]
Acción e efecto de pór en prosificar. É propia sobre todo de literaturas en que a prosa está aínda nun estado incipiente. Frecuente nas crónicas medievais, permitiu deducir a existencia de numerosos cantares de xesta, que o autor utilizaba como fontes históricas sen acabar de eliminar o ritmo primitivo do verso e as rimas.