providencia

1. s f

   Disposición ou medida tomada por adiantado en vista dunha necesidade futura ou posible ou para evitar algo.

   Ex: Tomaron todo tipo de providencias por se había unha enchente.

2. s f [RELIX/FILOS]

   1. Previsión e coidado que Deus ten do proceso do mundo e, particularmente, da existencia dos homes, incluída a súa liberdade, en virtude da súa sabedoría e da súa vontade amorosa, que omnipotentemente o soporta e condiciona todo. O concepto relaciónase co problema da predestinación, cuxas interpretacións fatalistas non son senón reflexo da que pode ser interpretación incorrecta do providencialismo.

   2. Deus mesmo, como providente.

Refráns

• A cada un dálle Deus frío como anda vestido.
• Cada un coida do seu negocio e Deus do de todos.
• Nace a criatura coa súa ventura.
• Os nenos e os tolos, gárdaos Deus a todos.