plácet

plácet

(< lat placet, deplacēre ‘parecer ben’)

  1. s m [DER]

    Consentimento do poder civil a unha disposición ou promulgación da autoridade eclesiástica, nos países en que as relacións entre a Igrexa e o Estado se rexen por normas concordatorias.

  2. s m [DER]

    Consentimento que un estado dá a outro, co que acepta como persoa grata o representante diplomático que se quere enviar. Posteriormente é necesario a entrega das cartas credenciais.

  3. s m [RELIX]

    Fórmula de adhesión ou voto positivo nun concilio.

  4. s m

    Aprobación favorable ou consentimento que se dá a algo ou a alguén.