plácet
plácet
(< lat placet, deplacēre ‘parecer ben’)
-
s
m
[DER]
Consentimento do poder civil a unha disposición ou promulgación da autoridade eclesiástica, nos países en que as relacións entre a Igrexa e o Estado se rexen por normas concordatorias.
-
s
m
[DER]
Consentimento que un estado dá a outro, co que acepta como persoa grata o representante diplomático que se quere enviar. Posteriormente é necesario a entrega das cartas credenciais.
-
s
m
[RELIX]
Fórmula de adhesión ou voto positivo nun concilio.
-
s
m
Aprobación favorable ou consentimento que se dá a algo ou a alguén.