queimador -ra

(< queimar)

adx
Que queima.
1. s m
  Peza metálica, xeralmente tubular, soa ou incluída nun aparato máis complexo, que bota unha chama polo seu extremo que serve para iluminar ou quentar.
2. s m
  Aparato que facilita a combustión do carbón ou dos carburantes líquidos ou gasosos no fogar ou nunha instalación térmica para producir enerxía.
3. s m
  Peza da cociña de gas por onde este sae e arde. Por extensión, aplícase a calquera peza alimentada por outros tipos de combustible.
4. s m
  Peza dos quentadores de auga e das caldeiras de calefacción por onde se prende o lume.
5. s m [FÍS]
  Aparato que se emprega para mesturar un combustible con aire ou osíxeno para ser queimado. Os queimadores de combustibles líquidos ou sólidos (carbón pulverizado) deben asegurar a vaporización do combustible e mesturalo de xeito uniforme co aire necesario para a combustión.
6. queimador Bunsen [QUÍM]
  Queimador que se utiliza en traballos de laboratorio, cunha entrada de aire regulable mediante un anel xiratorio.
s m [FÍS]
Dispositivo de inxección do combustible na cámara de combustión dunha turbina que, xunto cun sistema de regulamento, permite o axuste e a limitación da súa velocidade e a restrición da temperatura de entrada do gas.

Palabras veciñas