rachar

rachar
  1. v t

    Romper total ou parcialmente un papel, tea ou outro obxecto semellante ao aplicarlle unha forza.

    Ex: Colleuna polo brazo e rachoulle a camisa.

    Sinónimos: resgar.
  2. v t

    Cortar leña en anacos máis pequenos.

    Ex: Racharon a leña para poder metela na cociña.

    Sinónimos: resgar.
  3. v i

    Romper algo a causa dunha forza.

    Ex: O letreiro rachou co vento.

    Sinónimos: resgar.
Conxugar
VERBO rachar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
racho
rachas
racha
rachamos
rachades
rachan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rachaba
rachabas
rachaba
rachabamos
rachabades
rachaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rachei
rachaches
rachou
rachamos
rachastes
racharon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rachara
racharas
rachara
racharamos
racharades
racharan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
racharei
racharás
rachará
racharemos
racharedes
racharán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
racharía
racharías
racharía
rachariamos
rachariades
racharían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rache
raches
rache
rachemos
rachedes
rachen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rachase
rachases
rachase
rachasemos
rachasedes
rachasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rachar
rachares
rachar
racharmos
rachardes
racharen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
racha
-
-
rachade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rachar
rachares
rachar
racharmos
rachardes
racharen
Xerundio rachando
Participio rachado
rachada
rachados
rachadas