rebordar

rebordar

(< re- + bordo)

  1. v i

    Saír un líquido fóra dos límites do recipiente ou do lugar en que está contido.

    Ex: A auga rebordaba polas canles do tellado.

    Sinónimos: babar, reverter, babar.
  2. v t

    Amosar algo ou alguén un sentimento de xeito intenso.

    Ex: O seu discurso rebordou alegría e entusiasmo.

Palabras veciñas

Rebordaos | Rebordaos | Rebordaos | rebordar | Rebordechán | Rebordechau | Rebordela
Conxugar
VERBO rebordar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordo
rebordas
reborda
rebordamos
rebordades
rebordan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordaba
rebordabas
rebordaba
rebordabamos
rebordabades
rebordaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordei
rebordaches
rebordou
rebordamos
rebordastes
rebordaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordara
rebordaras
rebordara
rebordaramos
rebordarades
rebordaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordarei
rebordarás
rebordará
rebordaremos
rebordaredes
rebordarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordaría
rebordarías
rebordaría
rebordariamos
rebordariades
rebordarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reborde
rebordes
reborde
rebordemos
rebordedes
reborden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordase
rebordases
rebordase
rebordasemos
rebordasedes
rebordasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordar
rebordares
rebordar
rebordarmos
rebordardes
rebordaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
reborda
-
-
rebordade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rebordar
rebordares
rebordar
rebordarmos
rebordardes
rebordaren
Xerundio rebordando
Participio rebordado
rebordada
rebordados
rebordadas