recaer

(< re- + caer)

v i
olver caer enfermo alguén dunha doenza que xa padecera ou que se consideraba curada.

Ex: Volvérono ingresar porque recaeu da súa enfermidade.
v i
olver caer nunha falta ou vicio.

Ex: Tras saír do cárcere recaeu na súa adicción ás drogas.
v i
Caer sobre algo ou alguén un traballo, unha responsabilidade ou o que se expresa.

Ex: A responsabilidade de lanzar o penalti recaeu no capitán.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO recaer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaio
recaes
recae
recaemos
recaedes
recaen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaía
recaías
recaía
recaïamos
recaïades
recaían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaín
recaíches
recaeu
recaemos
recaestes
recaeron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaera
recaeras
recaera
recaeramos
recaerades
recaeran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaerei
recaerás
recaerá
recaeremos
recaeredes
recaerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaería
recaerías
recaería
recaeriamos
recaeriades
recaerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaia
recaias
recaia
recaiamos
recaiades
recaian

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaese
recaeses
recaese
recaesemos
recaesedes
recaesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaer
recaeres
recaer
recaermos
recaerdes
recaeren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
recae
-
-
recaede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recaer
recaeres
recaer
recaermos
recaerdes
recaeren

Xerundio recaendo

Participio recaído
recaída
recaídos
recaídas