recibir

(< lat recipĕre)

v t
Ser algo ou alguén destinatario de algo que se manda ou entrega.

Ex: Recibiu un ramo de flores dun descoñecido. O río recibe a auga dos afluentes.
v t
Ser obxecto de algo que se padece.

Ex: Recibiu un castigo polo seu mal comportamento.
v t
Ir esperar a algo ou a alguén que chega dalgún lugar.

Ex: Recibiron o amigo no aeroporto.
v t
Mostrar un estado de ánimo determinado ante alguén que acaba de chegar.

Ex: Recibiuno con mala cara.
Sinónimos: acoller.
v t
Reaccionar dunha determinada maneira ante unha situación nova.

Ex: Recibiu moi mal a noticia do despido.
v t
Aceptar reunirse con alguén para solucionar algún asunto.

Ex: O alcalde recibiu os veciños.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO recibir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibo
recibes
recibe
recibimos
recibides
reciben

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibía
recibías
recibía
recibiamos
recibiades
recibían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibín
recibiches
recibiu
recibimos
recibistes
recibiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibira
recibiras
recibira
recibiramos
recibirades
recibiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibirei
recibirás
recibirá
recibiremos
recibiredes
recibirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibiría
recibirías
recibiría
recibiriamos
recibiriades
recibirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reciba
recibas
reciba
recibamos
recibades
reciban

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibise
recibises
recibise
recibisemos
recibisedes
recibisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibir
recibires
recibir
recibirmos
recibirdes
recibiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
recibe
-
-
recibide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recibir
recibires
recibir
recibirmos
recibirdes
recibiren

Xerundio recibindo

Participio recibido
recibida
recibidos
recibidas