redimir

redimir

(< lat redimĕre)

  1. v t
    1. Liberar a un cativo pagando un rescate.

      Ex: Redimían escravos do seu cativerio.

    2. Liberar a alguén de algo que causa dano, sufrimento ou dor.

      Ex: Redimírono do castigo.

  2. v t [DER]
    1. Liberar algo dunha obriga mediante o pagamento dunha cantidade.

    2. Recuperar unha cousa, volver a tomar a posesión ou comprala de novo, mediante o pagamento dun prezo estipulado.

    3. Liberar un ben dun vínculo que grava, como unha hipoteca ou unha multa.

  3. v t [RELIX]
    1. Levar a cabo Xesús Cristo a obra da redención.

    2. Liberar a alguén do pecado ou dun vicio, e facer volver ao bo camiño.

  4. v pron

    Liberarse alguén de algo que causa sufrimento ou dano.

    Ex: Redimiuse das súas culpas axudando aos demais.

Conxugar
VERBO redimir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimo
redimes
redime
redimimos
redimides
redimen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimía
redimías
redimía
redimiamos
redimiades
redimían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimín
redimiches
redimiu
redimimos
redimistes
redimiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimira
redimiras
redimira
redimiramos
redimirades
redimiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimirei
redimirás
redimirá
redimiremos
redimiredes
redimirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimiría
redimirías
redimiría
redimiriamos
redimiriades
redimirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redima
redimas
redima
redimamos
redimades
rediman
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimise
redimises
redimise
redimisemos
redimisedes
redimisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimir
redimires
redimir
redimirmos
redimirdes
redimiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
redime
-
-
redimide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redimir
redimires
redimir
redimirmos
redimirdes
redimiren
Xerundio redimindo
Participio redimido
redimida
redimidos
redimidas