redobrar

Escoitar
redobrar

(

  1. v t

    Aumentar algo o dobre.

    Ex: Redobraron os gardas para ter maior vixilancia.
  2. v t

    Tocar o tambor baténdoo rápida e ritmicamente coas baquetas.

    Ex: O tamborileiro redobrou o toque de tambor.
  3. v pron

    Intensificarse algo outro tanto.

    Ex: Os nervios polo exame redobráronse cando chegou o mestre.

Palabras veciñas

Redmond, John Edward | redobramento | redobrante | redobrar | redobre | redoma | Redon, Odilon
Conxugar
VERBO redobrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobro
redobras
redobra
redobramos
redobrades
redobran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobraba
redobrabas
redobraba
redobrabamos
redobrabades
redobraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobrei
redobraches
redobrou
redobramos
redobrastes
redobraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobrara
redobraras
redobrara
redobraramos
redobrarades
redobraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobrarei
redobrarás
redobrará
redobraremos
redobraredes
redobrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobraría
redobrarías
redobraría
redobrariamos
redobrariades
redobrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobre
redobres
redobre
redobremos
redobredes
redobren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobrase
redobrases
redobrase
redobrasemos
redobrasedes
redobrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobrar
redobrares
redobrar
redobrarmos
redobrardes
redobraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
redobra
-
-
redobrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redobrar
redobrares
redobrar
redobrarmos
redobrardes
redobraren
Xerundio redobrando
Participio redobrado
redobrada
redobrados
redobradas