retablo
retablo
(< lat tardío retaulu
-
s
m
[ARTE]
-
Conxunto de táboas pintadas ou dun frontal de mármore, pedra ou outro material, que xeralmente representa escenas relixiosas e que se coloca detrás do altar. Os primeiros retablos coñecidos, obras de ourivaría de pequenas dimensións, datan do s XII. Nos ss XIII e XIV, xa eran fixos, de grandes dimensións e con obras de talla ou pintura. Chegaron a adquirir unha gran riqueza ornamental no s XV e a partir do s XVI convertéronse en auténticos pórticos.
-
Conxunto de figuras pintadas ou talladas que normalmente representan unha historia sagrada ou un episodio da Biblia.
-
-
s
m
[LIT]
Representación teatral dun episodio da historia sagrada.