sabio -bia
sabio -bia
(< lat sapǐdu)
-
adx e s
Que ou quen ten moitos coñecementos nunha materia ou en xeral.
-
adx
-
Que contén ou amosa moita sabedoría.
-
Que foi feito por alguén que posúe coñecementos nesa materia.
-
-
adx e s
Que ou quen actúa con prudencia e mesura.
-
s
m
[RELIX]
Nome dado a Salomón, considerado o autor dos libros sapienciais. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.
-
os sete sabios de Grecia
[HIST]
Grupo de sete eruditos gregos do s VII a C, tamén coñecidos como a pléiade. Segundo a tradición estaba composto por Bías de Priene, Cleóbulo de Lindos, Periandro de Corinto, Pitaco de Mitilene, Quilón de Esparta, Solón de Atenas e Tales de Mileto. Esta tradición foi popularizada na época helenística por Demetrio de Faleron, que publicou as súas máximas ou apotegmas.
Refráns
- Do sabio, o consello; do rico, o remedio.
- Non é sabio o que para si non sabe.
- O que sabe, sabe.
- Quen sabe en calquera lado cabe.
- Sabio é quen pouco fala e moito cala.