saciar

Escoitar
saciar

(< lat satiāre)

  1. v t

    Satisfacer plenamente a fame ou a sede propias ou doutra persoa.

    Ex: Saciamos a sede nunha fonte.
  2. v t

    Satisfacer completamente calquera desexo ou necesidade propia ou doutra persoa.

    Ex: Aquel cargo non saciaba a súa ambición.
  3. v pron

    Quedar alguén completamente satisfeito.

    Ex: Comeu polbo ata saciarse.
  4. v pron

    Quedar ou estar unha necesidade ou desexo completamente satisfeitos.

    Ex: As súas arelas saciáronse cando lle regalaron a bicicleta.

Palabras veciñas

Sächsische Akademie der Wissenschaften zu Leipzig | saciábel | saciable | saciar | saciedade | saciedade | Sackur-Tetrode, ecuación de
Conxugar
VERBO saciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sacio
sacias
sacia
saciamos
saciades
sacian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciaba
saciabas
saciaba
saciabamos
saciabades
saciaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciei
saciaches
saciou
saciamos
saciastes
saciaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciara
saciaras
saciara
saciaramos
saciarades
saciaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciarei
saciarás
saciará
saciaremos
saciaredes
saciarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciaría
saciarías
saciaría
saciariamos
saciariades
saciarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sacie
sacies
sacie
saciemos
saciedes
sacien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciase
saciases
saciase
saciasemos
saciasedes
saciasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciar
saciares
saciar
saciarmos
saciardes
saciaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sacia
-
-
saciade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saciar
saciares
saciar
saciarmos
saciardes
saciaren
Xerundio saciando
Participio saciado
saciada
saciados
saciadas