santo -ta
(< lat sanctu)
-
adx
Relativo ou pertencente a Deus ou á relixión.
-
adx
Que é un atributo propio da divindade, na medida en que é sumamente venerable.
-
adx
Que se fai conforme á relixión ou á lei moral e que se considera xusto, piadoso ou recto.
-
adx e s
[RELIX]
Que destacou pola súa virtude en vida, de xeito que chegou a ser modelo de perfección e como tal é declarado pola Igrexa digno de culto e invocado como intercesor, despois de ter falecido e como consecuencia da súa canonización. Se ben o Antigo Testamento aplicou o concepto a todos os fieis, axiña a palabra designou aos que levaron a cabo a esixencia moral. Entre todos, a Virxe recibe un culto especial, chamado hiperdulía. Veñen despois os apóstolos e evanxelistas, os mártires e os confesores, as virxes e as santas, que se conmemoran co culto da dulía, xeralmente o aniversario da súa morte. Desde antigo (s IV), porén, as diferentes igrexas estableceron unha festa conmemorativa de todos os santos. OBS: A forma santo emprégase diante dos nomes propios masculinos que comezan por vogal, excepto Santo Cristo de Fisterra, mentres que a forma san se emprega diante de nomes propios masculinos que comezan por consoante.
-
adx e s
Que destaca pola súa virtude moral ou pola súa paciencia.
-
adx
Aplícase a todos e cada un dos días da Semana Santa, que seguen ao domingo de Ramos.
-
adx
Que produce un efecto bo e saudable.
-
adx
Expresa énfase cando acompaña determinados substantivos.
Ex: Pasou toda a santa noite chorando.
-
s
Imaxe que representa a un santo.
-
s
m
Gravado ou estampa, aínda que non representen santos. OBS: Adoita empregarse en plural.
-
s
m
-
Anteposto ao nome dun santo, día da súa festividade.
-
Festa dun santo en que se celebra o día onomástico.
-
-
s
m
[HIST]
Sobrenome dado no s XVII a cada un dos puritanos ingleses máis intransixentes.
-
s
m
Sala que se atopaba fronte ao santo dos santos no antigo tabernáculo e, despois, no templo de Xerusalén, separado por unha cortina, onde estaba o altar de ouro do incenso, a mesa dos pans da proposición e o candelabro dos sete brazos.
-
s
m
[ZOOL]
santa.
-
s
m pl
novembro.
-
santo dos santos
[RELIX]
sancta sanctorum.
-
santo e sinal
[BÉL]
Xogo de palabras que serve aos sentinelas para identificar, sobre todo durante a noite, as roldas ou as persoas que se achegan ao lugar de garda. Formado por tres palabras (santo, sinal e contrasinal), varía cada día.
Frases feitas
-
2 Ser mala persoa.
-
Baixar os santos do ceo. Blasfemar.
-
Facerlle perder a paciencia a un santo/Acabar coa paciencia a un santo. Desesperar a un.
-
Ser un santo 1 Ser boa persoa.