satisfacción

Acto polo que se obtén a reparación dun agravio ou ofensa.

Reparación dunha acción inxusta ou punible cumprindo as obrigas que pesan sobre o debedor.

Reparación feita a Deus da pena merecida polo pecado. O termo xurídico foi aplicado por Anselmo da Canterbury á redención, no sentido de que a morte de Xesús Cristo era unha satisfacción vicaria suficiente e plena (de condigno) debida á xustiza divina. A teoría foi rexeitada pola Reforma.