saturar

(< lat saturāre)

v t
Encher algo por completo.

Ex: Meteu tanta roupa no caixón que o saturou.
v t
Esgotar a capacidade de absorción dun corpo ou substancia ao impregnala doutra na máxima proporción posible.

Ex: A baeta está saturada de auga.
v t
Facer funcionar algo ata o límite da súa capacidade.

Ex: Tantas chamadas saturaron o teléfono.
v pron
Encherse algo por completo.

Ex: O encoro saturouse coas chuvias.
v pron
Esgotarse a capacidade de absorción de algo ao impregnarse doutra cousa.

Ex: A terra saturouse con tanta chuvia.
v pron
Realizar algunha actividade ata non poder máis ou fartarse de algo. OBS: Emprégase seguido da preposición de.

Ex: Saturouse de comer pasta.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO saturar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturo
saturas
satura
saturamos
saturades
saturan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturaba
saturabas
saturaba
saturabamos
saturabades
saturaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturei
saturaches
saturou
saturamos
saturastes
saturaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturara
saturaras
saturara
saturaramos
saturarades
saturaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturarei
saturarás
saturará
saturaremos
saturaredes
saturarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturaría
saturarías
saturaría
saturariamos
saturariades
saturarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sature
satures
sature
saturemos
saturedes
saturen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturase
saturases
saturase
saturasemos
saturasedes
saturasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturar
saturares
saturar
saturarmos
saturardes
saturaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
satura
-
-
saturade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles saturar
saturares
saturar
saturarmos
saturardes
saturaren

Xerundio saturando

Participio saturado
saturada
saturados
saturadas