selxúcida

Relativo ou pertencente á dinastía selxúcida.

Membro da dinastía turca que gobernou entre os ss XI e XIII en Asia Menor e o Próximo Oriente. Foi fundada polo seu epónimo Selǧūq ibn Duqāq. A dinastía non se consolidou ata que Togrïl Beg non venceu os gaznévidas, se estableceu en Corasmia (1038) e foi recoñecido sultán (1055) polo califa de Bagdad. Despois dos esplendorosos gobernos de Alp Arslān e de Malik Šāh, axudados ambos os dous polo seu visir Niẓām al-Mulk, o imperio selxúcida iniciou o seu descenso e disgregación: os atabegs independizáronse e apareceron diversas dinastías locais en Siria, Mesopotamia, Armenia e Persia. Da rama principal, unicamente o goberno de Sanǧar triunfou recordando o esplendor inicial da dinastía. A rama dos zengitas da Alta Mesopotamia expandiuse por Siria, e enfrontouse cos croatas, ata que, pouco despois da morte (1174) de Nūr al-Dīn, a dinastía foi derrocada por Saladino I.