sementar

1. 1. v t

      Esparexer ou plantar as sementes dunha planta na terra preparada para recibila, para que naza nela aquela planta.

      Ex: Hoxe sementou o millo. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Esta semana sementamos.

   2. sementar á manta

      Sementar tirando puñados de gran.

   3. sementar a rego

      Sementar botando a semente a rego aberto.

2. v t

   1. Cubrir de semente unha superficie.

      Ex: Sementou toda a veiga de millo.

   2. Cubrir unha superficie de algo que se vai ciscando.

      Ex: Sementaron o patio de pedras.

3. v t

   Esparexer cousas como se fosen sementes que se lanzan.

   Ex: Sementou as follas do seu diario polo cuarto.

4. v t

   1. Provocar que se orixine algunha cousa.

      Ex: Coas súas palabras só sementa a discordia.

   2. Preparar algo para que despois produza beneficios.

      Ex: Sementaron a doutrina católica por onde pasaron. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Os pais sementan e os fillos recollen.

5. v t [MICROB]

   Efectuar unha sementeira.

   Sinónimos: inseminar.

Refráns

• Como sementares e estercares, así collerás cando segares.
• Como sementedes, así colleredes.
• Do que se sementa é do que se colleita.
• Do que sementes collerás.
• Gran debaixo do terrón, gran morto; e debaixo da pedra, torto.
• O que ben sementa, ben colleita.
• O que sementa e cóa, tanto gaña de noite como de día.
• O que sementa sen semente, sega sen fouciño.
• O que vi, ve da labranza vive de esperanza.
• Quen sementa sega.
• Sementa e cóa e terás alegría.
• Sementa para coller e colle para sementar.
• Tal como sementes, collerás.
• Tal semente ira farás, cal sexa a semente que sementarás.
• Tal sementeira, tal sega.