sortear

(< sorte)

v t
1. Decidir, repartir ou adxudicar algo por medio da sorte ou do azar.
  
  Ex: Sortearon un xamón entre os asistentes.
  Sinónimos: rifar.
2. [BÉL]
  Botar a sortes os recrutas que han de ir ao servizo militar e o seu destino.
v t
Evitar un obstáculo ou unha dificultade.

Ex: Sorteou moitos problemas ata triunfar nos negocios.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO sortear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sorteo
sorteas
sortea
sorteamos
sorteades
sortean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sorteaba
sorteabas
sorteaba
sorteabamos
sorteabades
sorteaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sorteei
sorteaches
sorteou
sorteamos
sorteastes
sortearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sorteara
sortearas
sorteara
sortearamos
sortearades
sortearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sortearei
sortearás
sorteará
sortearemos
sortearedes
sortearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sortearía
sortearías
sortearía
sorteariamos
sorteariades
sortearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sortee
sortees
sortee
sorteemos
sorteedes
sorteen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sortease
sorteases
sortease
sorteasemos
sorteasedes
sorteasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sortear
sorteares
sortear
sortearmos
sorteardes
sortearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sortea
-
-
sorteade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sortear
sorteares
sortear
sortearmos
sorteardes
sortearen

Xerundio sorteando

Participio sorteado
sorteada
sorteados
sorteadas