sumir

(< lat sumĕre)

v t
Afundir algo ou a alguén debaixo da terra ou da auga.

Ex: Un golpe de mar sumiu o barco nos fondos mariños.
v t
Facer que alguén caia nun estado de depresión, abstracción, meditación ou calquera estado con connotacións negativas.

Ex: A enfermidade da nai sumiuna nunha fonda depresión.
v pron
Filtrar, evaporarse ou desaparecer un líquido por algún conduto ou oco.

Ex: As augas da chuvia sumíronse na terra seca.
v pron
Caer nun estado de depresión, abstracción, meditación ou calquera outro con connotacións negativas.

Ex: Sumiuse na desesperación por non poder axudalo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO sumir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumo
somes
some
sumimos
sumides
somen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumía
sumías
sumía
sumiamos
sumiades
sumían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumín
sumiches
sumiu
sumimos
sumistes
sumiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumira
sumiras
sumira
sumiramos
sumirades
sumiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumirei
sumirás
sumirá
sumiremos
sumiredes
sumirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumiría
sumirías
sumiría
sumiriamos
sumiriades
sumirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suma
sumas
suma
sumamos
sumades
suman

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumise
sumises
sumise
sumisemos
sumisedes
sumisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumir
sumires
sumir
sumirmos
sumirdes
sumiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sume
-
-
sumide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sumir
sumires
sumir
sumirmos
sumirdes
sumiren

Xerundio sumindo

Participio sumido
sumida
sumidos
sumidas