supeditar

(< lat suppeditāre)

v t
Facer depender unha cousa doutra ou subordinala a ela.

Ex: Supeditou a decisión de dimitir á actitude da oposición.
v t
Considerar unha cousa menos importante ca outra.

Ex: Supedita os estudos á diversión.
v pron
Actuar someténdose aos actos ou pensamentos doutra persoa.

Ex: A decisión do concello supeditouse á resposta da deputación.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO supeditar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supedito
supeditas
supedita
supeditamos
supeditades
supeditan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditaba
supeditabas
supeditaba
supeditabamos
supeditabades
supeditaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditei
supeditaches
supeditou
supeditamos
supeditastes
supeditaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditara
supeditaras
supeditara
supeditaramos
supeditarades
supeditaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditarei
supeditarás
supeditará
supeditaremos
supeditaredes
supeditarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditaría
supeditarías
supeditaría
supeditariamos
supeditariades
supeditarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supedite
supedites
supedite
supeditemos
supeditedes
supediten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditase
supeditases
supeditase
supeditasemos
supeditasedes
supeditasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditar
supeditares
supeditar
supeditarmos
supeditardes
supeditaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
supedita
-
-
supeditade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditar
supeditares
supeditar
supeditarmos
supeditardes
supeditaren

Xerundio supeditando

Participio supeditado
supeditada
supeditados
supeditadas