surrealismo

Movemento aparecido en Francia en 1924 que afectou primordialmente á poesía e á pintura, pero tamén á prosa, ao teatro, ao cine e á escultura. Nacido como consecuencia do dadaísmo, formou escola, definida e mantida por A. Breton, que redactou o Manifeste du surréalisme (1924), L. Aragon, P. Élouard, B. Péret e P. Unik. Propuxo o automatismo psíquico, mediante o que se pretende expresar o funcionamento real do pensamento. Fundaméntase no mundo dos soños e no subconsciente. Ao grupo inicial uníronse os pintores H. Arp, M. Ernst, A. Masson e J. Miró, e os escritores M. Leiris, P. Queneau, P. Naville, A. Artaud e I. Tanguy. Cara a 1929 formaban parte R. Char, G. Hugnet, S. Dalí, R. Magritte e P. Picasso. O movemento estendeuse por Europa e América. Cultivaron o surrealismo Eugenio Granell, Mario Granell, Urbano Lugrís e Maruja Mallo. Na literatura castelá maniféstase a influencia surrealista na denominada Xeración do 27. O introdutor do surrealismo na literatura galega foi Álvaro Cunqueiro, principalmente por medio de poemarios como Poemas do si e do non (1933). Entre os filmes máis representativos do movemento cómpre destacar Entr’acte (1924), de René Clair, e Un chien andalou (1928), de L. Buñuel e S. Dalí.