suspensión
(
-
s
f
Acción e efecto de suspender.
-
-
s
f
[QUÍM]
Dispersión metastable dun sólido nun líquido dunha maneira practicamente uniforme.
-
suspensión de bario /
[QUÍM/MED]
Suspensión dun sal de bario que se usa en radioloxía como medio de contraste para encher vísceras baleiras, como o estómago e os intestinos, e facer despois radiografías para ver o relevo das paredes.
-
s
f
[QUÍM]
-
-
s
f
Aquilo con que está suspendida algunha cousa.
-
s
f
[FÍS/METROL]
Dispositivo que se emprega para manter suspendido un elemento ou a parte móbil dun aparato de medición ou análogo.
-
s
f
[TECNOL]
Conxunto de elementos mecánicos, interpostos entre o chasis dun vehículo e as súas rodas ou os seus eixes, dotados da elasticidade necesaria para amortecer os golpes, as vibracións e as sacudidas producidas polas irregularidades do terreo. Distínguese a suspensión primaria (que nos automóbiles consiste no pneumático) e a suspensión secundaria, que pode ser de tipo mecánico, pneumático ou hidropneumático, segundo a elasticidade sexa proporcionada pola deformación mecánica dunha peza, a deformación dun recinto de caucho que contén aire a presión, ou ben a compresión dun pequeno volume de gas mediante o aceite dun circuíto hidráulico a presión.
-
suspensión de cardán
[TECNOL]
Dispositivo mecánico inventado polos chineses, pero que foi descrito por primeira vez en Occidente por Gerolamo Cardano. Consiste en tres aneis concéntricos, inseridos un dentro do outro, e articulados entre eles de maneira que cada un poida xirar arredor dun eixe perpendicular aos eixes de xiro dos outros dous. Permite manter inmobilizado o anel interior (ou externo) mentres que o externo (ou interno) pode adoptar calquera posición no espazo. Tamén permite facer xirar o anel exterior arredor de calquera eixe e transmitir o movemento de rotación ao anel interior, e viceversa. Esta propiedade ten aplicación na xunta universal.
-
s
f
-
[DER]
-
s
f
Censura pola que se lle prohibe a un clérigo o exercicio dun oficio ou é privado dos froitos dun beneficio que posúe, ou ambas cousas.
-
s
f
Pena que priva en todo ou en parte do uso dun dereito, sobre todo do dereito de sufraxio ou do exercicio dun cargo público, dun oficio ou dunha profesión.
-
suspensión de emprego e soldo
Sanción disciplinaria imposta a un traballador polo feito de cometer unha falta tipificada pola lei. Comporta a suspensión temporal das prestacións do contrato, sen perda dos dereitos adquiridos polo traballador. Ao cesar os efectos da sanción a relación recupera plena virtualidade. Se se trata dun funcionario público non pode exceder dos seis anos.
-
suspensión das garantías constitucionais
Situación anormal da orde pública, prevista polas constitucións democráticas, que consiste na supresión temporal total ou parcial das garantías persoais e dos dereitos públicos recoñecidos na constitución. É decretada polo goberno, con autorización do parlamento e a aprobación do xefe do Estado.
-
suspensión de pagamentos
Situación de insolvencia transitoria dun comerciante, legalmente inscrito no rexistro correspondente. Diferénciase da creba polo carácter transitorio. Comporta que o patrimonio do debedor quede afectado e controlado en todas as súas operacións pola intervención xudicial a través de interventores que representen os acredores.
-
s
f
-
s
f
[MÚS]
Adorno musical que consiste en prolongar unha ou varias notas dun acordo precedente.
-
s
f
[ZOOL]
Unión da mandíbula inferior dos vertebrados co cranio. Os tres tipos máis importantes de suspensión mandibular son a hiostílica, propia dos peixes osteitios e da maior parte dos condritios; a anfistílica, propia dalgúns condritios, e a autostílica, propia dos holocéfalos e dipnoos, dos anfibios, dos réptiles e dos mamíferos.
-
suspensión de hostilidades
[DER]
Cesamento temporal dos actos de guerra por convenio ou acordo entre os belixerantes. Cando é de carácter local e momentáneo, denomínase suspensión de armas. Cando ten un carácter máis longo, malia que limitado, denomínase tregua. A suspensión indefinida ou por un tempo longo denomínase armisticio.