tartamudez
tartamudez
(< tartamudo)
s
f
[PAT/PSIC]
Trastorno da fala que se caracteriza pola dificultade que ten unha persoa para emitir certos sons e polas repeticións e interrupcións involuntarias na emisión dos sons, sílabas ou palabras. A súa orixe pode ser psíquica ou orgánica.